دریافت توپ در ارتفاع پایینتر از کمر
دو اصل کلیدی در دریافت پایینتر از کمر
وقتی توپ از ناحیهٔ کمر ما پایینتر میآید، بسیاری از دانشآموزان دستهای خود را به حالت معمولی (مانند دریافت سینه) نگه میدارند. اما این کار باعث میشود توپ به لبهٔ انگشتان یا مچ برخورد کرده و به راحتی منحرف شود. برای دریافت درست در این ارتفاع، باید دو اصل مهم را رعایت کنید.
اصل نخست: نزدیککردن انگشتان کوچک به یکدیگر وقتی دستهایتان را به سمت توپ میبرید، سعی کنید انگشتان کوچک هر دو دست را به هم نزدیک کنید. این کار باعث میشود سطح تماس دستهایتان با توپ بیشتر شود و توپ در کف دستهایتان جای بگیرد، نه روی نوک انگشتان. درست مثل وقتی که میخواهید یک هندوانهٔ کوچک را از زمین بلند کنید؛ انگشتان کوچک را به هم نزدیک میکنید تا هندوانه از دستتان نلغزد.
اصل دوم: جهتگیری دستها به سمت پایین هنگام دریافت توپ در ارتفاع پایین، کف دستها باید کمی به سمت زمین و جلو باشند. این جهتگیری باعث میشود توپ پس از برخورد با دستها، به سمت بالا و جلو حرکت نکند، بلکه در جای خود کنترل شود. اگر دستها رو به بالا باشند، توپ مانند یک توپ تنیس روی دستتان جهش میکند و از کنترل خارج میشود.
| ویژگی | حالت صحیح | حالت نادرست |
|---|---|---|
| انگشتان کوچک | نزدیک به هم، تقریباً چسبیده | دور از هم، با فاصلهٔ زیاد |
| جهتگیری کف دست | به سمت پایین و جلو | به سمت بالا یا روبرو |
| نتیجهٔ دریافت | کنترل کامل توپ، بدون لغزش | انحراف توپ به یک طرف یا جهش |
کاربرد این مهارت در بازیهای روزمره
شاید فکر کنید این مهارت فقط در زمین ورزش به کار میآید، اما در بسیاری از موقعیتهای روزمره هم از آن استفاده میکنید. فرض کنید در حیاط مدرسه، دوستتان یک توپ را از فاصلهٔ کم و به سمت پایین پاهای شما پرتاب میکند. اگر دستهایتان را مانند زمانی که توپ را از بالا دریافت میکنید، باز کنید، توپ از لای انگشتان شما عبور میکند. اما اگر انگشتان کوچک را به هم نزدیک کنید و کف دستها را به سمت زمین بگیرید، توپ را مانند یک کاسه در دستهایتان مهار میکنید.
مثال دیگر وقتی است که در بازی بسکتبال، توپ پس از برخورد به حلقه، پایین میافتد و شما باید آن را در ارتفاع پایینتر از کمر بگیرید. با نزدیککردن انگشتان کوچک، توپ را محکم در اختیار میگیرید و میتوانید سریعاً حمله را شروع کنید. حتی در بازی والیبال، وقتی توپ به تور میخورد و به سمت پایین سقوط میکند، همین تکنیک به شما کمک میکند تا توپ را نجات دهید.
پرسشهای چالشی دربارهٔ دریافت پایینتر از کمر
خیر، نباید انگشتان را محکم به هم فشار دهید. منظور از «نزدیککردن» این است که فاصلهٔ بین دو انگشت کوچک کم شود، به طوری که سطح کف دستها یک حالت کاسهای پیدا کند. اگر خیلی محکم بچسبانید، مچ دستهایتان خشک میشود و نمیتوانید ضربهٔ توپ را بگیرید.
بله، دقیقاً در همین مواقع این روش بیشترین کارایی را دارد. وقتی توپ با سرعت بالا از پایین میآید، اگر دستهایتان را رو به بالا بگیرید، توپ به شدت به مچ شما برخورد کرده و به بیرون پرتاب میشود. ولی با جهتگیری به سمت پایین، توپ به کف دستهای نرم شما برخورد کرده و کند میشود، سپس شما آن را کنترل میکنید.
در زمینهای ناهموار، توپ ممکن است پس از برخورد به زمین جهش غیرمنتظرهای داشته باشد. در این حالت، بهتر است کمی بیشتر زانو بزنید تا چشمهایتان همسطح توپ شود و سپس با همان اصول (نزدیککردن انگشتان کوچک و جهتگیری به پایین) توپ را دریافت کنید. این کار باعث میشود حتی در شرایط سخت هم توپ را از دست ندهید.
