خانه
گاما

دریافت بالاتر از کمر: گرفتن توپ با جهت‌گیری دست‌ها و شست‌ها به سمت بالا.

دسته بندی:کپسول آموزشی
بروزرسانی شده در:1405/04/31
تعداد بازدید58
دریافت بالاتر از کمر: گرفتن توپ با جهت‌گیری دست‌ها و شست‌ها به سمت بالا.

دریافت بالاتر از کمر: گرفتن توپ با جهت‌گیری دست‌ها و شست‌ها به سمت بالا

حرکت درست دست‌ها، شست‌های رو به بالا و آمادگی برای دریافت توپ در ورزش
چکیده: در این مقاله یاد می‌گیریم که چگونه یک توپ را وقتی بالاتر از کمر به سمت ما می‌آید، به‌درستی دریافت کنیم. کلید اصلی این حرکت، قرار گرفتن دست‌ها به‌گونه‌ای است که شست‌ها رو به بالا باشند. با این کار، توپ را بهتر می‌بینیم، کنترل بیشتری روی آن داریم و می‌توانیم آن را به هم‌تیمی خود پاس دهیم. سه واژهٔ مهم در این مهارت عبارت‌اند از: «زاویهٔ دست»، «دید مستقیم به توپ» و «انعطاف‌پذیری مچ».

دو حالت اصلی دریافت بالاتر از کمر

وقتی توپ بالاتر از کمر می‌آید، دو حالت کلی برای دریافت آن داریم. در حالت نخست، توپ دقیقاً روبروی سینه یا کمی بالاتر از آن قرار می‌گیرد. در حالت دوم، توپ از کنار یا بالای سر عبور می‌کند. در هر دو حالت، باید دست‌هایمان را به‌گونه‌ای باز کنیم که شست‌ها رو به بالا باشند. این کار مانند این است که بخواهیم یک جعبهٔ بزرگ را از جلو بگیریم؛ انگشتان به سمت بالا و شست‌ها به‌عنوان تکیه‌گاه اصلی عمل می‌کنند.

فرق این دو حالت در میزان خم کردن زانوها و عقب بردن شانه‌هاست. اگر توپ روبروی سینه است، زانوها را کمی خم می‌کنیم و دست‌ها را جلو می‌بریم. اما اگر توپ بالای سر می‌آید، باید کمی به عقب خم شویم و دست‌ها را بالاتر ببریم، در حالی که شست‌ها همچنان رو به بالا هستند. به یاد داشته باشید که در هر دو حالت، انگشتان باید باز و آمادهٔ گرفتن توپ باشند، نه اینکه سفت و خشک کنار هم قرار گیرند.

ویژگی دریافت روبروی سینه دریافت بالای سر
جایگاه دست‌ها جلوی سینه، آرنج‌ها خمیده بالای سر، بازوها کشیده
وضعیت شست‌ها رو به بالا و کمی به سمت هم رو به بالا و پشت توپ
زاویهٔ دید به توپ مستقیم از جلو از پایین به بالا
نکتهٔ کلیدی انگشتان به سمت بالا و شل شانه‌ها عقب و سینه باز

کاربرد در بازی و زندگی روزمره

فرض کن در حیاط مدرسه در حال بازی والیبال یا بسکتبال هستی. دوستت توپ را بلند به سمت تو پرتاب می‌کند. اگر دست‌هایت را با شست‌های رو به بالا بگیری، توپ را راحت‌تر مهار می‌کنی و می‌توانی آن را به سمت دروازه یا حلقه هدایت کنی. این حرکت شبیه به زمانی است که می‌خواهی کتابی را که از قفسهٔ بالایی برداشته‌ای، با دو دست دریافت کنی تا نیفتد. یا وقتی مادرت یک ظرف بزرگ از بالا به تو می‌دهد، غریزی دست‌هایت را با شست‌های بالا باز می‌کنی تا ظرف را محکم بگیری.

در ورزش، این مهارت به تو کمک می‌کند تا توپ را بدون لرزش و با قدرت به هم‌تیمی خود پاس دهی. همچنین وقتی توپ با سرعت زیاد می‌آید، شست‌های رو به بالا مانند دو تکیه‌گاه محکم عمل می‌کنند و مانع از پریدن توپ از دستت می‌شوند. حتی در بازی‌های گروهی مثل هندبال یا فوتبال دستی، این روش دریافت توپ، دقت و سرعت عمل تو را افزایش می‌دهد.

نکته: همیشه پیش از دریافت توپ، زانوهایت را کمی خم کن و وزن بدنت را روی پنجه‌های پا بگذار. این کار به تو کمک می‌کند تا سریع‌تر به سمت توپ حرکت کنی و تعادل خود را حفظ نمایی.

سه پرسش چالشی و پاسخ آنها

پرسش نخست: اگر توپ خیلی پایین بیاید، باز هم شست‌ها را بالا بگیریم؟

خیر، این قاعدهٔ دریافت بالاتر از کمر است. اگر توپ پایین‌تر از کمر بیاید، باید روش دیگری به کار ببریم که در آن شست‌ها به سمت پایین یا کنار قرار می‌گیرند. پس همیشه به ارتفاع توپ توجه کن.

پرسش دوم: چرا باید شست‌ها رو به بالا باشند، نه انگشتان؟

زیرا شست‌ها قوی‌ترین انگشتان دست هستند و وقتی رو به بالا قرار می‌گیرند، مانند دو تیرک عمود بر هم، سطح تماس بیشتری با توپ ایجاد می‌کنند. این کار باعث می‌شود توپ از دستت خارج نشود و بتوانی آن را مهار کنی.

پرسش سوم: آیا هنگام دریافت، باید دست‌ها را محکم ببندیم یا باز نگه داریم؟

دست‌ها باید باز و انگشتان شل باشند، نه اینکه مشت کنیم یا بیش از حد سفت بگیریم. وقتی دست‌ها باز باشند، توپ را مانند یک تور نرم می‌گیری و می‌توانی مسیر آن را تغییر دهی. اگر دست‌ها سفت باشد، توپ از دستت کَنده می‌شود.

آنچه باید به خاطر بسپاری:

  • دریافت بالاتر از کمر یعنی توپ بالای ناف باشد.
  • همیشه شست‌های خود را به سمت بالا و انگشتان را باز نگه دار.
  • با خم کردن زانوها و عقب بردن شانه‌ها، تعادل خود را حفظ کن.
  • تمرین کن تا این حرکت برایت عادی شود؛ مانند گرفتن یک جعبه یا کتاب از قفسهٔ بلند.

با رعایت این نکات، در بازی‌های گروهی بهتر عمل می‌کنی و هم‌تیمی‌هایت تو را یک دریافت‌کنندهٔ ماهر می‌شناسند. فراموش نکن که هر مهارتی با تمرین و تکرار، شیرین‌تر و راحت‌تر می‌شود.

تربیت بدنی: فرایند آموزشی هدایت‌شده‌ای که هم رشد و کارایی بدن و هم پرورش ابعاد شناختی، عاطفی و اجتماعی از راه فعالیت بدنی را دنبال می‌کند.
کپسول آموزشی

تربیت بدنی: فرایند آموزشی هدایت‌شده‌ای که هم رشد و کارایی بدن و هم پرورش ابعاد شناختی، عاطفی و اجتماعی از راه فعالیت بدنی را دنبال می‌کند.

ورزش: فعالیت جسمانی سازمان‌یافته و قانون‌مندی که برای کسب مهارت، تندرستی، تفریح یا رقابت انجام می‌شود و یکی از ابزارهای تربیت بدنی است.
کپسول آموزشی

ورزش: فعالیت جسمانی سازمان‌یافته و قانون‌مندی که برای کسب مهارت، تندرستی، تفریح یا رقابت انجام می‌شود و یکی از ابزارهای تربیت بدنی است.

حرکت: تغییر وضعیت تمام بدن یا بخشی از آن که ابزار تعامل با محیط، کسب تجربه و بیان مقصود است.
کپسول آموزشی

حرکت: تغییر وضعیت تمام بدن یا بخشی از آن که ابزار تعامل با محیط، کسب تجربه و بیان مقصود است.

رشد همه‌جانبه: پرورش هماهنگ ابعاد جسمانی، حرکتی، شناختی، عاطفی و اجتماعی فرد.
کپسول آموزشی

رشد همه‌جانبه: پرورش هماهنگ ابعاد جسمانی، حرکتی، شناختی، عاطفی و اجتماعی فرد.

رشد جسمانی: تغییر و تکامل ساختار بدن، استخوان‌ها، عضلات و دستگاه‌های فیزیولوژیک.
کپسول آموزشی

رشد جسمانی: تغییر و تکامل ساختار بدن، استخوان‌ها، عضلات و دستگاه‌های فیزیولوژیک.

رشد حرکتی: تکامل تدریجی توانایی کنترل بدن و اجرای الگوهای حرکتی از شکل ابتدایی تا شکل کامل.
کپسول آموزشی

رشد حرکتی: تکامل تدریجی توانایی کنترل بدن و اجرای الگوهای حرکتی از شکل ابتدایی تا شکل کامل.

رشد شناختی از طریق حرکت: تقویت تفکر، ادراک، توجه و یادگیری مفاهیم در جریان فعالیت‌های بدنی.
کپسول آموزشی

رشد شناختی از طریق حرکت: تقویت تفکر، ادراک، توجه و یادگیری مفاهیم در جریان فعالیت‌های بدنی.

رشد عاطفی ـ اجتماعی از طریق حرکت: پرورش خودباوری، کنترل هیجان، همکاری، مسئولیت و سازگاری در بازی و ورزش.
کپسول آموزشی

رشد عاطفی ـ اجتماعی از طریق حرکت: پرورش خودباوری، کنترل هیجان، همکاری، مسئولیت و سازگاری در بازی و ورزش.

یادگیری حرکت و یادگیری از طریق حرکت: فراگیری الگوهای حرکتی و استفاده از فعالیت بدنی برای آموختن مفاهیم و رفتارهای دیگر.
کپسول آموزشی

یادگیری حرکت و یادگیری از طریق حرکت: فراگیری الگوهای حرکتی و استفاده از فعالیت بدنی برای آموختن مفاهیم و رفتارهای دیگر.

هدف‌های دانشی، مهارتی و نگرشی: سه حیطهٔ آموزش تربیت بدنی شامل آگاهی، توانایی اجرا و گرایش یا رفتار مورد انتظار.
کپسول آموزشی

هدف‌های دانشی، مهارتی و نگرشی: سه حیطهٔ آموزش تربیت بدنی شامل آگاهی، توانایی اجرا و گرایش یا رفتار مورد انتظار.

دانش پایهٔ ورزشی: اطلاعات ضروری دربارهٔ حرکت، آمادگی جسمانی، بهداشت، تغذیه، ایمنی و رشته‌های ورزشی که اجرای آگاهانه را ممکن می‌کند.
کپسول آموزشی

دانش پایهٔ ورزشی: اطلاعات ضروری دربارهٔ حرکت، آمادگی جسمانی، بهداشت، تغذیه، ایمنی و رشته‌های ورزشی که اجرای آگاهانه را ممکن می‌کند.

کلاس دانشی: جلسه‌ای برای طرح، گفت‌وگو و جمع‌بندی مفاهیم نظری مرتبط با تربیت بدنی.
کپسول آموزشی

کلاس دانشی: جلسه‌ای برای طرح، گفت‌وگو و جمع‌بندی مفاهیم نظری مرتبط با تربیت بدنی.