خانه
گاما

زمان‌بندی حرکت: آغاز و اجرای حرکت در لحظهٔ مناسب نسبت به محرک، توپ یا حرکت هم‌بازی.

دسته بندی:کپسول آموزشی
بروزرسانی شده در:1405/04/31
تعداد بازدید58
زمان‌بندی حرکت: آغاز و اجرای حرکت در لحظهٔ مناسب نسبت به محرک، توپ یا حرکت هم‌بازی.

زمان‌بندی حرکت: آغاز و اجرای حرکت در لحظهٔ مناسب

تشخیص زمان درست برای شروع حرکت، کلید موفقیت در بازی‌های گروهی و تمرین‌های ورزشی
چکیده: در هر بازی گروهی، موفقیت شما به دو چیز بستگی دارد: توانایی انجام حرکت و زمان‌بندی آن حرکت. زمان‌بندی یعنی بدانید چه لحظه‌ای برای شروع دویدن، پریدن، توپ گرفتن یا پاس دادن بهترین وقت است. در این مقاله با سه مفهوم کلیدی آشنا می‌شوید: نسبت با محرک (واکنش به یک نشانه)، نسبت با توپ (هماهنگی با مسیر توپ) و نسبت با هم‌بازی (هماهنگی با حرکت دوستانتان).

سه نگاه به زمان‌بندی حرکت

برای اینکه بفهمیم زمان‌بندی یعنی چه، بهتر است آن را به سه بخش ساده تقسیم کنیم. هر کدام از این بخش‌ها در یک موقعیت خاص به کار می‌آیند. گاهی باید به یک نشانه واکنش نشان دهیم، گاهی باید خودمان را با مسیر توپ هماهنگ کنیم و گاهی باید حرکت‌مان را با هم‌بازی تنظیم کنیم.

نوع زمان‌بندی تعریف ساده مثال روزمره
نسبت با محرک واکنش به یک صدا، حرکت یا نشانه وقتی سوت داور را می‌شنوید، دویدن را شروع می‌کنید.
نسبت با توپ هماهنگی حرکت با جای توپ در والیبال، وقتی توپ به اوج خود می‌رسد، می‌پرید تا ضربه بزنید.
نسبت با هم‌بازی تنظیم حرکت با حرکت دوستان در امدادی، وقتی هم‌بازی به شما نزدیک می‌شود، برای گرفتن چوب آماده می‌شوید.

کاربرد زمان‌بندی در زندگی روزمره و ورزش

شاید فکر کنید زمان‌بندی فقط برای ورزشکاران حرفه‌ای است، اما اینطور نیست. هر روز از زمان‌بندی استفاده می‌کنید. مثلاً وقتی می‌خواهید از وسط یک جمع رد شوید، باید زمان مناسب را پیدا کنید تا به کسی برخورد نکنید. یا وقتی در بازی طناب‌کشی شرکت می‌کنید، باید دقیقاً لحظه‌ای که دوستانتان می‌کشند، شما هم با آنها هماهنگ شوید.

در ورزش مدرسه، بهترین نمونه، بازی دست‌مال‌گیری است. شما باید منتظر بمانید تا دست‌مال را درست جلوی پای شما بیندازند و بعد از آن شروع به دویدن کنید. اگر زودتر بدوید، خطا کرده‌اید و اگر دیر کنید، حریف دست‌مال را می‌گیرد. یا در بازی وسطی، باید لحظهٔ پرتاب توپ را پیش‌بینی کنید تا بتوانید آن را بگیرید یا از آن فرار کنید.

یک مثال دیگر: فرض کنید در حیاط مدرسه دارید با دوستانتان لی لی بازی می‌کنید. وقتی نوبت شما می‌شود که از روی خانه‌ها بپرید، باید سنگ را دقیقاً روی خانهٔ درست بیندازید و بعد با یک حرکت هماهنگ، از خانه‌ای به خانهٔ دیگر بپرید. این هم یک نوع زمان‌بندی است.

سه پرسش و پاسخ چالشی دربارهٔ زمان‌بندی

پرسش: چرا بعضی وقت‌ها با اینکه خوب تمرین کرده‌ام، توپ را از دست می‌دهم؟

پاسخ: این مشکل معمولاً به خاطر زمان‌بندی دیداری است. یعنی چشم شما مسیر توپ را خوب می‌بیند، اما دست‌هایتان کمی دیرتر یا زودتر حرکت می‌کنند. برای بهتر شدن، می‌توانید با یک دوست تمرین کنید که توپ را از فاصلهٔ نزدیک به سمت شما پرتاب کند و شما سعی کنید آن را در بالاترین نقطه بگیرید. این کار به مغز شما کمک می‌کند تا دست و چشم هماهنگ‌تر شوند.

پرسش: چطور می‌توانم در بازی بسکتبال، پاس را به موقع به هم‌بازی بدهم؟

پاسخ: کلید موفقیت در پاس دادن، نگاه به هم‌بازی است. شما باید حرکت او را پیش‌بینی کنید. اگر هم‌بازی شما در حال دویدن به سمت سبد است، باید پاس را کمی جلوتر از او بدهید تا او بتواند بدون توقف، توپ را بگیرد. این کار نیاز به تمرین دارد. می‌توانید با یک دوست، حرکت‌های سادهٔ پاس و دریافت را بارها تکرار کنید تا زمان پاس برایتان عادی شود.

پرسش: آیا در یک بازی، همیشه باید زودتر از همه حرکت کنم؟

پاسخ: نه، گاهی صبر کردن بهترین انتخاب است. در بازی‌هایی مثل فوتبال، اگر مهاجم خیلی زود به سمت دروازه حرکت کند، مدافعان او را محاصره می‌کنند. اما اگر کمی صبر کند تا هم‌بازی‌هایش به موقعیت مناسب برسند، می‌تواند پاس بهتری دریافت کند. پس زمان‌بندی یعنی بدانید چه وقت باید سریع حرکت کنید و چه وقت باید منتظر بمانید.

نکتهٔ پایانی

زمان‌بندی حرکت یک مهارت است که با تمرین و تکرار بهتر می‌شود. هر بار که در یک بازی شرکت می‌کنید، سعی کنید به سه چیز توجه کنید: نشانه‌ها (سوت، حرکت دست داور)، مسیر توپ (اینکه توپ کجاست و به کجا می‌رود) و حرکت هم‌بازی‌ها (آنها کجا هستند و چه می‌کنند). با این کار، کمکم حس خوبی برای «لحظهٔ مناسب» پیدا می‌کنید.

به یاد داشته باشید که گاهی بهترین حرکت، حرکت نکردن است و گاهی یک حرکت کوچک در زمان درست، ارزش چندین حرکت بزرگ را دارد. پس در بازی بعدی، به جای اینکه فقط سریع باشید، سعی کنید هوشمندانه و در زمان درست حرکت کنید.

تربیت بدنی: فرایند آموزشی هدایت‌شده‌ای که هم رشد و کارایی بدن و هم پرورش ابعاد شناختی، عاطفی و اجتماعی از راه فعالیت بدنی را دنبال می‌کند.
کپسول آموزشی

تربیت بدنی: فرایند آموزشی هدایت‌شده‌ای که هم رشد و کارایی بدن و هم پرورش ابعاد شناختی، عاطفی و اجتماعی از راه فعالیت بدنی را دنبال می‌کند.

ورزش: فعالیت جسمانی سازمان‌یافته و قانون‌مندی که برای کسب مهارت، تندرستی، تفریح یا رقابت انجام می‌شود و یکی از ابزارهای تربیت بدنی است.
کپسول آموزشی

ورزش: فعالیت جسمانی سازمان‌یافته و قانون‌مندی که برای کسب مهارت، تندرستی، تفریح یا رقابت انجام می‌شود و یکی از ابزارهای تربیت بدنی است.

حرکت: تغییر وضعیت تمام بدن یا بخشی از آن که ابزار تعامل با محیط، کسب تجربه و بیان مقصود است.
کپسول آموزشی

حرکت: تغییر وضعیت تمام بدن یا بخشی از آن که ابزار تعامل با محیط، کسب تجربه و بیان مقصود است.

رشد همه‌جانبه: پرورش هماهنگ ابعاد جسمانی، حرکتی، شناختی، عاطفی و اجتماعی فرد.
کپسول آموزشی

رشد همه‌جانبه: پرورش هماهنگ ابعاد جسمانی، حرکتی، شناختی، عاطفی و اجتماعی فرد.

رشد جسمانی: تغییر و تکامل ساختار بدن، استخوان‌ها، عضلات و دستگاه‌های فیزیولوژیک.
کپسول آموزشی

رشد جسمانی: تغییر و تکامل ساختار بدن، استخوان‌ها، عضلات و دستگاه‌های فیزیولوژیک.

رشد حرکتی: تکامل تدریجی توانایی کنترل بدن و اجرای الگوهای حرکتی از شکل ابتدایی تا شکل کامل.
کپسول آموزشی

رشد حرکتی: تکامل تدریجی توانایی کنترل بدن و اجرای الگوهای حرکتی از شکل ابتدایی تا شکل کامل.

رشد شناختی از طریق حرکت: تقویت تفکر، ادراک، توجه و یادگیری مفاهیم در جریان فعالیت‌های بدنی.
کپسول آموزشی

رشد شناختی از طریق حرکت: تقویت تفکر، ادراک، توجه و یادگیری مفاهیم در جریان فعالیت‌های بدنی.

رشد عاطفی ـ اجتماعی از طریق حرکت: پرورش خودباوری، کنترل هیجان، همکاری، مسئولیت و سازگاری در بازی و ورزش.
کپسول آموزشی

رشد عاطفی ـ اجتماعی از طریق حرکت: پرورش خودباوری، کنترل هیجان، همکاری، مسئولیت و سازگاری در بازی و ورزش.

یادگیری حرکت و یادگیری از طریق حرکت: فراگیری الگوهای حرکتی و استفاده از فعالیت بدنی برای آموختن مفاهیم و رفتارهای دیگر.
کپسول آموزشی

یادگیری حرکت و یادگیری از طریق حرکت: فراگیری الگوهای حرکتی و استفاده از فعالیت بدنی برای آموختن مفاهیم و رفتارهای دیگر.

هدف‌های دانشی، مهارتی و نگرشی: سه حیطهٔ آموزش تربیت بدنی شامل آگاهی، توانایی اجرا و گرایش یا رفتار مورد انتظار.
کپسول آموزشی

هدف‌های دانشی، مهارتی و نگرشی: سه حیطهٔ آموزش تربیت بدنی شامل آگاهی، توانایی اجرا و گرایش یا رفتار مورد انتظار.

دانش پایهٔ ورزشی: اطلاعات ضروری دربارهٔ حرکت، آمادگی جسمانی، بهداشت، تغذیه، ایمنی و رشته‌های ورزشی که اجرای آگاهانه را ممکن می‌کند.
کپسول آموزشی

دانش پایهٔ ورزشی: اطلاعات ضروری دربارهٔ حرکت، آمادگی جسمانی، بهداشت، تغذیه، ایمنی و رشته‌های ورزشی که اجرای آگاهانه را ممکن می‌کند.

کلاس دانشی: جلسه‌ای برای طرح، گفت‌وگو و جمع‌بندی مفاهیم نظری مرتبط با تربیت بدنی.
کپسول آموزشی

کلاس دانشی: جلسه‌ای برای طرح، گفت‌وگو و جمع‌بندی مفاهیم نظری مرتبط با تربیت بدنی.