خانه
گاما

هل‌دادن: واردکردن نیرو برای دورکردن بدن یا شیء از خود.

دسته بندی:کپسول آموزشی
بروزرسانی شده در:1405/04/31
تعداد بازدید51
هل‌دادن: واردکردن نیرو برای دورکردن بدن یا شیء از خود.

هل‌دادن؛ نیرویی برای دور کردن

هرگاه چیزی را از خود دور می‌کنی، در واقع داری از نیروی هل‌دادن استفاده می‌کنی.
در زندگی روزمره بارها کاری می‌کنیم که جسمی را از خود دور کنیم؛ مثلاً درِ یخچال را می‌بندیم یا توپ را به سمت دوستمان می‌فرستیم. به این کار در علم فیزیک «هل‌دادن» می‌گویند. در این مقاله با مفهوم هل‌دادن، نمونه‌های آن و تفاوتش با کشیدن آشنا می‌شویم.

هل‌دادن یعنی چه و چه ویژگی‌هایی دارد؟

وقتی به یک جسم نیرو وارد می‌کنیم تا از ما دور شود، در واقع داریم آن را هل می‌دهیم. این کار همیشه نیاز به تماس دارد؛ مثلاً وقتی با دستتان یک لیوان را روی میز جلو می‌برید، دستتان با لیوان تماس دارد و آن را هل می‌دهد. اما گاهی هل‌دادن بدون تماس مستقیم هم رخ می‌دهد؛ مانند وقتی که آهنربا، یک میخ آهنی را از خود دور می‌کند. در هل‌دادن، جهت نیرو به سمت بیرون از بدن یا شیء است.

نکتهبرای اینکه جسمی را هل بدهی، باید جهت نیرو را به دقت انتخاب کنی؛ اگر نیرو را کج وارد کنی، جسم ممکن است به جای دور شدن، بچرخد یا کج شود.

در هل‌دادن، همیشه یک کنشگر (شخص یا شیء هل‌دهنده) و یک کنش‌پذیر (جسمی که هل داده می‌شود) وجود دارد. مقدار نیرویی که برای هل‌دادن به کار می‌بریم، به جرم جسم و اصطکاک سطح آن بستگی دارد. هرچه جسم سنگین‌تر باشد یا سطح آن زبرتر باشد، به نیروی بیشتری نیاز داریم تا آن را به حرکت درآوریم.

ویژگی هل‌دادن کشیدن
جهت نیرو دور شدن از بدن نزدیک شدن به بدن
نمونه باز کردن در بستن در
تأثیر بر جسم جسم از ما فاصله می‌گیرد جسم به ما نزدیک می‌شود

هل‌دادن در زندگی روزمره

هر روز بارها از هل‌دادن استفاده می‌کنی، شاید بدون آنکه به آن فکر کنی. وقتی صبح از خواب بیدار می‌شوی و پتو را از روی خودت کنار می‌زنی، داری پتو را هل می‌دهی. وقتی کیف مدرسه‌ات را روی زمین می‌کشی، در واقع با هل‌دادن آن را به جلو می‌بری. حتی وقتی با دوچرخه در خیابان حرکت می‌کنی و پدال‌ها را فشار می‌دهی، نیروی هل‌دادن باعث می‌شود دوچرخه به جلو برود.

در آشپزخانه هم هل‌دادن زیاد دیده می‌شود. مثلاً وقتی می‌خواهی کشوی میز را باز کنی، آن را به سمت خودت هل نمی‌دهی؛ بلکه با دست آن را به سمت جلو می‌کشی، اما برای بستن کشو، آن را هل می‌دهی تا به جای خود برگردد. یا وقتی مادرت غذای داغ را از اجاق برمی‌دارد، قابلمه را روی شعله هل می‌دهد تا کاملاً از حرارت دور شود.

یادآوریدر هل‌دادن، گاهی از یک وسیله مثل چوب یا پارو هم کمک می‌گیریم؛ مثلاً وقتی با پارو برف‌ها را از جلوی در خانه کنار می‌زنیم، در واقع برف را هل می‌دهیم.

در ورزش هم هل‌دادن نقش مهمی دارد. در والیبال، وقتی توپ را با مشت به سمت زمین حریف می‌فرستی، داری توپ را هل می‌دهی. در شنا، وقتی دست‌هایت را در آب به عقب می‌بری، آب را هل می‌دهی و همین باعث می‌شود بدنت به جلو حرکت کند. پس هل‌دادن فقط یک مفهوم علمی نیست؛ بلکه کاری است که در بسیاری از فعالیت‌های روزانه انجام می‌دهیم.

پرسش و پاسخ دربارهٔ هل‌دادن

پرسش: چرا گاهی هل‌دادن یک جسم سخت و گاهی آسان است؟

پاسخ: سختی هل‌دادن به دو چیز بستگی دارد: اول، جرم جسم؛ هرچه جسم سنگین‌تر باشد، هل‌دادن آن سخت‌تر است. دوم، اصطکاک؛ اگر سطح جسم و سطحی که روی آن حرکت می‌کند، زبر باشد، نیروی بیشتری لازم داری تا آن را به حرکت درآوری. مثلاً هل‌دادن یک جعبه روی فرش خیلی سخت‌تر از هل‌دادن آن روی کاشی است.

پرسش: فرق هل‌دادن با کشیدن چیست؟

پاسخ: در هل‌دادن، نیرو را در جهت دور شدن از خود به جسم وارد می‌کنی، اما در کشیدن، نیرو را به سمت خودت می‌آوری. مثلاً وقتی در را باز می‌کنی، در را به سمت خودت می‌کشی؛ ولی وقتی در را می‌بندی، آن را از خودت دور می‌کنی و هل می‌دهی. جهت نیرو تعیین‌کنندهٔ اصلی تفاوت این دو است.

پرسش: آیا هل‌دادن همیشه با دست انجام می‌شود؟

پاسخ: نه، هل‌دادن می‌تواند با هر بخشی از بدن یا حتی با یک وسیله انجام شود. مثلاً فوتبالیست‌ها با پا توپ را هل می‌دهند، یا وقتی با چوب جارو، گردوغبار را از زیر میز بیرون می‌کنی، داری با چوب، گردوغبار را هل می‌دهی. حتی باد هم می‌تواند یک برگ خشک را از جایش هل بدهد.

آنچه در این مقاله خواندی:

هل‌دادن یعنی با نیرو، جسم یا شیء را از خود دور کنیم. این کار در زندگی روزمره خیلی کاربرد دارد؛ از بستن در و کشو گرفته تا ورزش و جابه‌جایی وسایل. تفاوت هل‌دادن با کشیدن در جهت نیروست؛ در هل‌دادن، جسم از ما دور می‌شود و در کشیدن، به ما نزدیک می‌شود. هرچه جسم سنگین‌تر یا سطح آن زبرتر باشد، هل‌دادن به نیروی بیشتری نیاز دارد.

تربیت بدنی: فرایند آموزشی هدایت‌شده‌ای که هم رشد و کارایی بدن و هم پرورش ابعاد شناختی، عاطفی و اجتماعی از راه فعالیت بدنی را دنبال می‌کند.
کپسول آموزشی

تربیت بدنی: فرایند آموزشی هدایت‌شده‌ای که هم رشد و کارایی بدن و هم پرورش ابعاد شناختی، عاطفی و اجتماعی از راه فعالیت بدنی را دنبال می‌کند.

ورزش: فعالیت جسمانی سازمان‌یافته و قانون‌مندی که برای کسب مهارت، تندرستی، تفریح یا رقابت انجام می‌شود و یکی از ابزارهای تربیت بدنی است.
کپسول آموزشی

ورزش: فعالیت جسمانی سازمان‌یافته و قانون‌مندی که برای کسب مهارت، تندرستی، تفریح یا رقابت انجام می‌شود و یکی از ابزارهای تربیت بدنی است.

حرکت: تغییر وضعیت تمام بدن یا بخشی از آن که ابزار تعامل با محیط، کسب تجربه و بیان مقصود است.
کپسول آموزشی

حرکت: تغییر وضعیت تمام بدن یا بخشی از آن که ابزار تعامل با محیط، کسب تجربه و بیان مقصود است.

رشد همه‌جانبه: پرورش هماهنگ ابعاد جسمانی، حرکتی، شناختی، عاطفی و اجتماعی فرد.
کپسول آموزشی

رشد همه‌جانبه: پرورش هماهنگ ابعاد جسمانی، حرکتی، شناختی، عاطفی و اجتماعی فرد.

رشد جسمانی: تغییر و تکامل ساختار بدن، استخوان‌ها، عضلات و دستگاه‌های فیزیولوژیک.
کپسول آموزشی

رشد جسمانی: تغییر و تکامل ساختار بدن، استخوان‌ها، عضلات و دستگاه‌های فیزیولوژیک.

رشد حرکتی: تکامل تدریجی توانایی کنترل بدن و اجرای الگوهای حرکتی از شکل ابتدایی تا شکل کامل.
کپسول آموزشی

رشد حرکتی: تکامل تدریجی توانایی کنترل بدن و اجرای الگوهای حرکتی از شکل ابتدایی تا شکل کامل.

رشد شناختی از طریق حرکت: تقویت تفکر، ادراک، توجه و یادگیری مفاهیم در جریان فعالیت‌های بدنی.
کپسول آموزشی

رشد شناختی از طریق حرکت: تقویت تفکر، ادراک، توجه و یادگیری مفاهیم در جریان فعالیت‌های بدنی.

رشد عاطفی ـ اجتماعی از طریق حرکت: پرورش خودباوری، کنترل هیجان، همکاری، مسئولیت و سازگاری در بازی و ورزش.
کپسول آموزشی

رشد عاطفی ـ اجتماعی از طریق حرکت: پرورش خودباوری، کنترل هیجان، همکاری، مسئولیت و سازگاری در بازی و ورزش.

یادگیری حرکت و یادگیری از طریق حرکت: فراگیری الگوهای حرکتی و استفاده از فعالیت بدنی برای آموختن مفاهیم و رفتارهای دیگر.
کپسول آموزشی

یادگیری حرکت و یادگیری از طریق حرکت: فراگیری الگوهای حرکتی و استفاده از فعالیت بدنی برای آموختن مفاهیم و رفتارهای دیگر.

هدف‌های دانشی، مهارتی و نگرشی: سه حیطهٔ آموزش تربیت بدنی شامل آگاهی، توانایی اجرا و گرایش یا رفتار مورد انتظار.
کپسول آموزشی

هدف‌های دانشی، مهارتی و نگرشی: سه حیطهٔ آموزش تربیت بدنی شامل آگاهی، توانایی اجرا و گرایش یا رفتار مورد انتظار.

دانش پایهٔ ورزشی: اطلاعات ضروری دربارهٔ حرکت، آمادگی جسمانی، بهداشت، تغذیه، ایمنی و رشته‌های ورزشی که اجرای آگاهانه را ممکن می‌کند.
کپسول آموزشی

دانش پایهٔ ورزشی: اطلاعات ضروری دربارهٔ حرکت، آمادگی جسمانی، بهداشت، تغذیه، ایمنی و رشته‌های ورزشی که اجرای آگاهانه را ممکن می‌کند.

کلاس دانشی: جلسه‌ای برای طرح، گفت‌وگو و جمع‌بندی مفاهیم نظری مرتبط با تربیت بدنی.
کپسول آموزشی

کلاس دانشی: جلسه‌ای برای طرح، گفت‌وگو و جمع‌بندی مفاهیم نظری مرتبط با تربیت بدنی.