ناتوانی جسمی: تفاوتهای طبیعی در کارکرد بدن
بدن انسانها با هم فرق دارد؛ بعضی کارها برای برخی دشوارتر است، اما راههای انجام دادنش همیشه هست.
چکیده
ناتوانی جسمی یعنی بخشی از بدن مانند دست، پا، چشم یا گوش، آنطور که بیشتر مردم کار میکند، کار نکند. این موضوع مانع از زندگی شاد و موفق نیست. در این مقاله با سه مفهوم تفاوت در توانایی، وسایل کمککننده و همدلی همکلاسیها آشنا میشوید.
ناتوانی جسمی یعنی بخشی از بدن مانند دست، پا، چشم یا گوش، آنطور که بیشتر مردم کار میکند، کار نکند. این موضوع مانع از زندگی شاد و موفق نیست. در این مقاله با سه مفهوم تفاوت در توانایی، وسایل کمککننده و همدلی همکلاسیها آشنا میشوید.
انواع ناتوانی جسمی در نگاه ساده
| نوع ناتوانی | یعنی چه؟ | مثال در مدرسه یا خانه |
|---|---|---|
| ناتوانی در راه رفتن | پاها ضعیفترند یا حرکت نمیکنند | استفاده از صندلی چرخدار برای رفتن به کلاس |
| ناتوانی در دیدن | چشم کمتر میبیند یا اصلاً نمیبیند | خواندن کتاب با خط برجسته (بریل) یا گوش دادن به فایل صوتی |
| ناتوانی در شنیدن | گوش صداها را خوب دریافت نمیکند | استفاده از سمعک و خواندن لبهای معلم |
| مشکل در کار کردن دستها | نمیتوان خوب قلم گرفت یا وسایل را برداشت | نوشتن با مداد مخصوص یا تایپ کردن با صفحه کلید بزرگ |
زندگی روزمره با ناتوانی جسمی: نمونههایی از مدرسه
فرض کن همکلاسیات به نام امیر از صندلی چرخدار استفاده میکند. او نمیتواند از پلهها بالا برود، اما رمپ (سطح شيبدار) کنار پلهها به او کمک میکند. یا درس تربیت بدنی: اگر کسی نتواند بدود، میتواند توپ را از روی صندلی پرتاب کند یا در بازی شرکت کند. برای دانشآموزی که خوب نمیبیند، معلم میتواند سوالها را بلند بخواند. گاهی هم یک دوست، برگهٔ سوال را برای او توضیح میدهد. این کارها نشان میدهد ناتوانی جسمی نمیتواند مانع یادگیری یا دوستی شود.
نکته
بسیاری از ابزارهای ساده مثل خودکار ضخیم، زیرانداز نرم برای نشستن، یا کیف چرخدار میتوانند کارهای روزانه را برای افراد دارای ناتوانی جسمی آسانتر کنند. مهم این است که ما راه انجام کار را پیدا کنیم، نه اینکه به سختی آن فکر کنیم.
بسیاری از ابزارهای ساده مثل خودکار ضخیم، زیرانداز نرم برای نشستن، یا کیف چرخدار میتوانند کارهای روزانه را برای افراد دارای ناتوانی جسمی آسانتر کنند. مهم این است که ما راه انجام کار را پیدا کنیم، نه اینکه به سختی آن فکر کنیم.
سه پرسش رایج درباره ناتوانی جسمی
پرسش: آیا ناتوانی جسمی یعنی آدم نمیتواند هیچ کاری انجام بدهد؟
پاسخ: نه. فقط بعضی کارها را با روش متفاوتی انجام میدهد. مثلاً کسی که نمیتواند راه برود، شاید در شنا کردن خیلی قوی باشد یا با دستانش نقاشیهای زیبایی بکشد.
پاسخ: نه. فقط بعضی کارها را با روش متفاوتی انجام میدهد. مثلاً کسی که نمیتواند راه برود، شاید در شنا کردن خیلی قوی باشد یا با دستانش نقاشیهای زیبایی بکشد.
پرسش: اگر با همکلاسیای که ناتوانی جسمی دارد همگروه شویم، چه کار کنیم؟
پاسخ: اول از خودش بپرس: «چطور میتوانم کمک کنم؟» شاید فقط بخواهد مثل بقیه با او رفتار کنی. گاهی هم نیاز دارد تو جعبه رنگش را باز کنی یا برگه را نزدیکتر ببری. بدون اجازه کمک نکن.
پاسخ: اول از خودش بپرس: «چطور میتوانم کمک کنم؟» شاید فقط بخواهد مثل بقیه با او رفتار کنی. گاهی هم نیاز دارد تو جعبه رنگش را باز کنی یا برگه را نزدیکتر ببری. بدون اجازه کمک نکن.
پرسش: آیا ناتوانی جسمی همیشه از بدو تولد هست؟
پاسخ: نه. بعضی افراد از هنگام به دنیا آمدن این تفاوت را دارند. بعضی دیگر در اثر تصادف یا بیماری، بعد از چند سال دچار ناتوانی میشوند. در هر دو صورت، میتوانند زندگی خوب و موفقی داشته باشند.
پاسخ: نه. بعضی افراد از هنگام به دنیا آمدن این تفاوت را دارند. بعضی دیگر در اثر تصادف یا بیماری، بعد از چند سال دچار ناتوانی میشوند. در هر دو صورت، میتوانند زندگی خوب و موفقی داشته باشند.
بدن هر کسی ویژگیهای منحصربهفردی دارد. ناتوانی جسمی فقط یک نوع تفاوت است، نه یک کمبود. در مدرسه، خانه و محله همه میتوانند کنار هم بازی کنند، درس بخوانند و به هم کمک کنند. رمپ، سمعک، خط بریل و دوست خوب، ابزارهایی هستند که نشان میدهند هیچ محدودیتی نمیتواند جلوی خواستن را بگیرد. اگر دانشآموزی از صندلی چرخدار استفاده میکند یا صدای معلم را خوب نمیشنود، فقط یک چیز فرق دارد: روش انجام کارها. بقیه چیزها مثل مهربانی، تلاش و شادی کردن برای همه یکسان است.