1. تنظیم قوانین کار: قوانین کار توسط وزارت تعاون، کار و امور اجتماعی تنظیم می‌شود. 2. بررسی و تصویب قوانین کار: این قوانین توسط نمایندگان مجلس شورای اسلامی بررسی، تصحیح و تصویب می‌شوند. 3. وظایف کارگر: تأمین سرمایه و هزینه‌های کار وظیفه کارگر نیست. 4. نوع قرارداد دائم: قراردادی که ابتدا مشخص ولی پایان آن نامشخص است. 5. قرارداد موقت: قراردادی که ابتدا و انتهای مشخص دارد و می‌تواند تمدید شود. 6. اخراج کارگر: قانونی است در صورتی که تخلف اداری انجام شده باشد، تذکر کتبی قبلی داده شده باشد و مرجع حل اختلاف آن را تأیید کند. 7. قرارداد مناسب برای کار مشخص: برای ساخت 100 صندلی قرارداد کار معین مناسب است. 8. کار اقماری: مناسب‌ترین نوع قرارداد برای نگهبانی در مکان‌های دورافتاده. 9. حمایت بیمه: شامل حین کار، بیکاری، از کار افتادگی، بازنشستگی و فوت است. 10. حق بیمه: معادل 30 درصد از دریافتی‌های نقدی کارگر (غیر از پاداش). 11. سهم کارفرما از بیمه: کارفرما 23 درصد و کارگر 7 درصد از حقوق ماهانه برای بیمه پرداخت می‌کنند. 12. بیمه اختیاری: بیمه‌ای است که کارگر مستقیماً حق بیمه را پرداخت می‌کند. 13. وظایف کارفرما: تأمین سرمایه و هزینه‌های کار وظیفه کارفرما نیست. 14. حداقل دستمزد: نمی‌تواند به‌صورت غیر نقدی پرداخت شود. 15. کار اقماری: کارهایی که به صورت دوره‌ای (مثلاً 22 روز کار و 8 روز استراحت) انجام می‌شوند. 16. بیمه بازنشستگی: مقرری ماهانه پس از پرداخت 30 سال حق بیمه. 17. محاسبه سنوات: معادل حداقل دستمزد یک ماه کارگر در پایان سال. 18. بیمه درمانی: جزو خدمات اجباری است، اما ممکن است بیمه بیکاری و از کارافتادگی نباشد. 19. دستمزد راننده آژانس: بر اساس میزان کار محاسبه می‌شود. 20. مرخصی استحقاقی: برای قراردادهای تمام وقت بالای یک سال، 30 روز در سال است.