وقتی درباره¬ی مطلبی به‌طور غیرمستقیم صحبت می¬کنیم، به آن «کنایه» می¬گوییم. کنایه در لغت به معنای پوشیده سخن گفتن می‌باشد اما در اصطلاح سخن، جمله یا عبارتی است که هم معنای دور و هم معنای نزدیک داشته باشد و مقصود گوینده معنی دور آن باشد. نکته: معنی نزدیک در کنایه همان مفهومی که در ظاهر جمله دیده می‌شود، است ولی مقصود اصلی گوینده معنی دور می‌باشد. مثال:  در خانه‌ی او همیشه به روی مردم باز است.  معنای نزدیک و ظاهری: اینکه واقعاً در خانه‌اش همیشه بازاست .  معنای دور: یعنی او فرد بخشنده و مهمان‌نوازی است. (یکی از نشانه‌های مهمان‌نوازی ،باز بودن در خانه است.)  او را دنبال نخود سیاه فرستادم.  معنای نزدیک: واقعاً به دنبال نخود سیاه برود.  معنای دور: کار بیهوده و غیرممکن کردن. (نخودسیاه کم¬یاب است و پیدا کردن آن غیرممکن است.)