در هیاهوی کلمات، گاهی «ندا» می‌زنیم برای خواندن، برای طلب کردن، یا برای ستایش. «منادا» همان کسی است که گوش جان می‌سپارد به ندای ما. اگر می‌خواهید در پیچ‌ و خم‌های دستور زبان فارسی، درک درستی از حروف ندا و منادا داشته باشید، این اینفوگرافی راهنمای شماست