نشانه‌های ظهور به مجموعه رویدادهایی گفته می‌شود که به ‌باور شیعیان در آستانه ظهور حجت بن الحسن (عج) در آخرالزمان رخ خواهند داد. این نشانه ‌ها را به دو دسته نشانه‌های حتمی و نشانه‌های غیرحتمی تقسیم می‌کنند. روی‌دادن نشانه‌های غیرحتمی الزامی نیست؛ چون بداپذیر هستند. (بَداء به معنای تغییر مقدّرات غیرحتمی از سوی خداوند بر اساس افعال اختیاری انسان، و پاره‌ای حوادث و وقایع و تحت شرایط و عوامل ویژه است. بر اساس وعده‌های خداوند، به جای برخی از مقدرات غیر حتمی الهی، به جهت اختیار و عملکرد انسان نظیر صدقه، صله رحم، نیکی به پدر و مادر و قدردانی از آنان یا ترک این‌گونه امور، سرنوشت بهتر یا بدتری برای وی رقم می‌خورد.) نشانه های ظهور، یک به یک آشکار میشوند. بعضی از این نشانه ها در آینده به وقوع میپیوندد و بعضی دیگر، در زمان گذشتگان اتفاق افتاده است. بعضی از این نشانه ها، حتمی و قطعی اند و بعضی دیگر، مشروط. بعضی از این نشانه ها، عام اند و بعضی دیگر، خاص اند. همچنین، بعضی از این نشانه ها به صورت خلاصه و بعضی دیگر به صورت مفصل، بیان شده اند. نیز بعضی از آنها به زمان ظهور نزدیک اند و بعضی دیگر دورند.