خانه
گاما

مجاز: به‌کاربردن واژه در معنایی غیر از معنای اصلی، بر پایهٔ وجود رابطه‌ای میان دو معنا

دسته بندی:کپسول آموزشی
بروزرسانی شده در:1405/08/2
تعداد بازدید116
مجاز: به‌کاربردن واژه در معنایی غیر از معنای اصلی، بر پایهٔ وجود رابطه‌ای میان دو معنا

مجاز در ادبیات فارسی چیست؟

آشنایی با مفهوم مجاز، رابطه میان معناها، قرینه و تفاوت مجاز با استعاره و کنایه
چکیده: مجاز یکی از آرایه‌های معنوی در ادبیات فارسی است که در آن، واژه به‌جای معنای اصلی خود، در معنایی دیگر به کار می‌رود؛ به شرط آنکه میان این دو معنا رابطه‌ای مشخص وجود داشته باشد. برای مثال، در جمله «تمام کلاس خندید»، منظور از «کلاس» دانش‌آموزان حاضر در آن است، نه دیوارها و نیمکت‌ها. در این کاربرد، رابطه میان مکان و افراد حاضر در آن سبب پیدایش مجاز شده است. شناخت معنای حقیقی، معنای مجازی، علاقه و قرینه به دانش‌آموزان کمک می‌کند تا مفهوم شعرها و جمله‌های ادبی را بهتر درک کنند و مجاز را از آرایه‌هایی مانند استعاره و کنایه تشخیص دهند.

مفهوم و اجزای مجاز

هر واژه معمولاً معنایی اصلی دارد که به آن معنای حقیقی می‌گویند. هنگامی که همان واژه به دلیل ارتباط با مفهوم دیگری، در معنایی غیر از معنای اصلی خود استفاده شود، ممکن است آرایه مجاز شکل بگیرد. برای نمونه، در جمله «مدرسه در مسابقات علمی پیروز شد»، واژه «مدرسه» به معنای ساختمان نیست؛ بلکه به گروه دانش‌آموزان یا نمایندگان آن اشاره دارد.
برای شناخت مجاز باید با سه مفهوم اصلی آشنا شویم:
مفهوم توضیح ساده نمونه
معنای حقیقی معنای اصلی و معمول واژه کلاس: محل برگزاری درس
معنای مجازی معنای غیرحقیقی موردنظر گوینده کلاس: دانش‌آموزان کلاس
علاقه رابطه میان معنای حقیقی و مجازی رابطه مکان با افراد حاضر در آن
قرینه نشانه‌ای که معنای غیرحقیقی را مشخص می‌کند در «کلاس تشویق کرد»، فعل «تشویق کرد»
یکی از مهم‌ترین بخش‌های شناخت مجاز، تشخیص نوع رابطه میان دو معناست. این رابطه همیشه یکسان نیست و می‌تواند میان مکان و ساکنان، جزء و کل یا ظرف و محتوای آن برقرار شود.
نوع رابطه مثال مفهوم مجازی
مکان و ساکنان تمام شهر به استقبال قهرمان آمد. مردم شهر
جزء و کل برای انجام این کار به چند دست دیگر نیاز داریم. چند نفر نیروی کار
ظرف و مظروف او یک لیوان نوشید. محتویات لیوان
پدیدآورنده و اثر امروز سعدی می‌خوانیم. آثار سعدی

تشخیص مجاز و تفاوت آن با آرایه‌های دیگر

مجاز باعث کوتاه‌تر شدن جمله، تنوع در بیان و برجسته شدن مفهوم می‌شود. برای نمونه، جمله «تمام سالن تشویق کرد» به‌جای عبارت طولانی «تمام تماشاگران حاضر در سالن تشویق کردند» به کار می‌رود. این شیوه در شعر، داستان، خبر و گفت‌وگوهای روزمره کاربرد دارد.
برای تشخیص مجاز، ابتدا معنای اصلی واژه را در نظر بگیرید. سپس بررسی کنید آیا آن معنا با مفهوم جمله سازگار است یا خیر. اگر واژه در معنای دیگری به کار رفته، رابطه میان دو معنا و قرینه موجود در جمله را پیدا کنید. البته هر کاربرد غیرحقیقی الزاماً مجاز به معنای خاص آن نیست.
آرایه ویژگی اصلی مثال و توضیح
مجاز رابطه‌ای غیر از شباهت «مدرسه جشن گرفت»؛ مدرسه به‌جای افراد آن آمده است.
استعاره رابطه بر پایه شباهت «ماه وارد کلاس شد»؛ ماه به دانش‌آموزی زیبارو اشاره دارد.
کنایه بیان غیرمستقیم مفهوم با امکان برداشت معنای ظاهری «آستین بالا زد»؛ کنایه از آماده شدن برای انجام کار است.
نکته امتحانی: در آموزش آرایه‌های ادبی، استعاره را می‌توان نوعی مجاز بر پایه شباهت دانست؛ اما هنگامی که مجاز و استعاره جداگانه بررسی می‌شوند، منظور از مجاز معمولاً کاربرد واژه بر اساس رابطه‌ای غیر از شباهت است. پس تشخیص نوع رابطه اهمیت زیادی دارد.

پرسش‌های چالشی درباره مجاز

آیا هر واژه‌ای که معنای غیرحقیقی داشته باشد، مجاز است؟
خیر. ابتدا باید نوع رابطه مشخص شود. اگر رابطه بر پایه شباهت باشد، با استعاره روبه‌رو هستیم. همچنین ممکن است عبارت، کنایه باشد. بنابراین تنها غیرحقیقی بودن معنا برای تشخیص کافی نیست.
چرا واژه «کلاس» همیشه مجاز نیست؟
زیرا کاربرد واژه به جمله بستگی دارد. در «کلاس را رنگ کردند»، منظور همان مکان واقعی است؛ اما در «کلاس به معلم تبریک گفت»، واژه کلاس به دانش‌آموزان اشاره می‌کند و مجاز است.
آیا مجاز حتماً باید در شعر به کار رود؟
خیر. در زبان روزمره نیز نمونه‌های فراوانی دارد. مثلاً وقتی می‌گوییم «کل مدرسه منتظر اعلام نتایج بود»، معمولاً منظور افراد مدرسه است، نه ساختمان آن.
اگر جمله‌ای هم معنای حقیقی داشته باشد و هم معنای غیرمستقیم، چگونه آن را بررسی کنیم؟
باید به قرینه و مقصود گوینده توجه کنیم. در کنایه، معنای ظاهری معمولاً همچنان امکان‌پذیر است؛ اما در مجاز، قرینه ما را از معنای حقیقی واژه دور می‌کند. بررسی بافت جمله به تشخیص درست کمک می‌کند.
مجاز یعنی استفاده از واژه در معنایی غیر از معنای حقیقی آن، بر پایه رابطه‌ای روشن میان دو معنا. برای شناسایی این آرایه، سه نکته را در نظر بگیرید: معنای حقیقی و مجازی علاقه میان معناها قرینه شناخت این ویژگی‌ها و تفاوت مجاز با استعاره و کنایه، در فهم شعر و پاسخ‌گویی به پرسش‌های ادبیات فارسی بسیار کاربردی است.