جملهٔ امری: جمله‌ای که در آن خواهش یا فرمان بیان شود.

فرمان، خواهش، دستور و درخواست - چگونه با جمله امری حرف بزنیم و بنویسیم؟

✧ خلاصهٔ مقاله ✧
در این مقاله یاد می‌گیریم جملهٔ امری چیست و چگونه از آن برای فرمان دادن، خواهش کردن یا درخواست مودبانه استفاده کنیم. مثال‌های ساده و جدول‌های جذاب به ما کمک می‌کند تا انواع جمله‌های امری را در زندگی روزمره تشخیص دهیم و خودمان بسازیم. همچنین با تفاوت جمله خبری و پرسشی آشنا می‌شویم.

جملهٔ امری جمله‌ای است که با آن خواهش یا فرمان خود را بیان می‌کنیم. در انتهای این جمله‌ها معمولاً از علامت تعجب (!) یا گاهی نقطه (.) استفاده می‌شود. فرق اصلی جملهٔ امری با جملهٔ خبری این است که در جملهٔ امری، کاری را از کسی می‌خواهیم انجام دهد یا انجام ندهد.

✧ مثال ساده ✧
«کتابت را باز کن!» یک جملهٔ امری است چون به کسی دستور می‌دهد کاری انجام دهد.
اما «امید کتابش را باز کرد» جملهٔ خبری است چون فقط یک اتفاق را گزارش می‌کند.

جمله‌های امری را بر اساس لحن و هدف به سه دسته تقسیم می‌کنیم. در ادامه با مثال‌های ملموس هرکدام را می‌بینیم.

نوع جملهٔ امری	معنی	مثال در کلاس درس
فرمان	دستور محکم و بدون خواهش	«سر جای خودت بنشین!»
خواهش	درخواست مودبانه و نرم	«لطفاً کمکم کن.»
نهی	فرمان به انجام ندادن کار	«در کلاس دویدن ممنوع!» یا «ندو!»

در بسیاری از موقعیت‌ها، فرمان دادن مستقیم می‌تواند بی‌ادبانه به نظر برسد. برای اینکه خواهش خود را مودبانه بیان کنیم، از کلمهٔ «لطفاً» استفاده می‌کنیم. مثال‌های زیر را ببینید:

جملهٔ امری بدون «لطفاً» (فرمان)	جملهٔ امری با «لطفاً» (خواهش مودبانه)
«مدادت را به من بده!»	«لطفاً مدادت را به من بده.»
«آرام باش!»	«لطفاً آرام باش.»

✧ نکتهٔ مهم ✧
در جملهٔ امری، فاعل (کسی که کار را انجام می‌دهد) معملاً گفته نمی‌شود. برای مثال در جملهٔ «توپ را بینداز!» فاعل «تو» درون فعل پنهان است. به این نوع فعل، فعل امر¹ می‌گوییم.

فرض کنید معلم در کلاس می‌گوید: «همه دفتر مشق خود را باز کنید.» این یک جملهٔ امری است چون معلم از دانش‌آموزان می‌خواهد کاری انجام دهند. یا مادر در خانه می‌گوید: «لطفاً قبل از غذا دستانت را بشور.» این هم جملهٔ امری از نوع خواهش مودبانه است.

✧ جمع‌بندی ✧
جملهٔ امری برای فرمان دادن (مثل «بایست!»)، خواهش کردن (مثل «لطفاً بنشین.») و نهی کردن (مثل «صدا نکن!») به کار می‌رود. علامت تعجب و کلمهٔ «لطفاً» به ما کمک می‌کند لحن جمله را درست تشخیص دهیم. با تمرین می‌توانیم به راحتی جمله‌های امری را از خبری و پرسشی جدا کنیم.

پرسش ۱: آیا جملهٔ «امید، لطفاً در را ببند» جملهٔ امری است یا خبری؟
پاسخ: این جمله جملهٔ امری است چون یک خواهش (درخواست انجام کار) را بیان می‌کند. کلمهٔ «لطفاً» آن را مودبانه کرده اما همچنان امری محسوب می‌شود.

پرسش ۲: چرا در جملهٔ «نرو!» از علامت تعجب استفاده شده است؟
پاسخ: علامت تعجب نشان می‌دهد که گوینده با لحن محکم و فرمانی حرف می‌زند. «نرو!» یعنی من به تو دستور می‌دهم که نروی. اگر فقط نقطه بگذاریم («نرو.») باز هم جملهٔ امری است ولی لحن آن softer (نرم‌تر) خواهد بود.

پرسش ۳: جملهٔ «آیا می‌توانی در را ببندی؟» با جملهٔ «در را ببند» چه فرقی دارد؟
پاسخ: اولی جملهٔ پرسشی است (سوالی) ولی دومی جملهٔ امری است. در جملهٔ پرسشی، شنونده اختیار پاسخ دادن دارد؛ در جملهٔ امری، گوینده مستقیماً درخواست یا فرمان می‌دهد.

¹فعل امر (معادل انگلیسی: Imperative verb): فعلی که برای بیان فرمان، خواهش یا درخواست به کار می‌رود و فاعل آن معمولاً پنهان است، مانند «برو»، «بنویس»، «بخور».

²جمله خبری (Declarative sentence): جمله‌ای که یک واقعیت یا اتفاق را گزارش می‌کند، مانند «آسمان آبی است».

³جمله پرسشی (Interrogative sentence): جمله‌ای که سوال می‌پرسد، مانند «امروز چندمین روز هفته است؟»