1. مدیریت و برنامه‌ریزی (راهبری زمان و محتوا) معلم باید به عنوان یک «مدیر پروژه» عمل کند؛ یعنی بداند در چه بازه زمانی، چه بخشی از کتاب را باید تمام کند و چگونه زمان کلاس را طوری تنظیم کند که هم به متن درس برسد و هم به تمرین‌ها. طرح درس، نقشه راه اوست تا از پراکندگی و بی‌نظمی جلوگیری کند. 2. جامعیت در آموزش (پوشش همه‌جانبه) انتظار می‌رود معلم از تمرکز صرف بر متن درس فراتر برود و تمام ابعاد کتاب (متن، حکایت، دستور زبان، آرایه‌های ادبی، روان‌خوانی و ادبیات بومی) را به صورت متوازن تدریس کند تا دانش‌آموز به یک درک کلی و جامع از درس فارسی برسد. 3. تسهیل‌گری و فعال‌سازی کلاس معلم نباید فقط «گوینده» باشد؛ بلکه باید با اجرای فعالیت‌های پیشنهادی (مثل کار گروهی، تحلیل متن و تمرین‌های عملی)، دانش‌آموزان را در فرایند یادگیری درگیر کند و کلاس را از حالت یک‌طرفه خارج سازد. 4. سنجش مستمر و انعطاف‌پذیری معلم موظف است پیشرفت دانش‌آموزان را به طور مداوم رصد کند (از طریق پرسش‌های کلاسی، آزمونک‌ها و آزمون‌های شبیه‌ساز) و در عین حال، طرح درس را یک سند خشک نداند؛ اگر متوجه ضعف دانش‌آموزان در بخشی شد، باید بتواند برنامه را متناسب با نیاز واقعی کلاس تغییر دهد.