در کدام بیت، سه جملۀ کنایی، در یک مفهوم، به کار رفته است؟

ز عقل اندیشه‌ها زاید که مردم را بفرساید  /  گرت آسودگی باید برو عاشق شو ای عاقل

گروهی همنشین من خلاف عقل و دین من  /  بگیرند آستین من که دست از دامنش بگسل

گرم باز آمدی محبوب سیم اندام سنگین دل  /  گل از خارم بر‌آوردی و خار از پا و پا از گل

اگر عاقل بود داند که مجنون صبر نتواند  /  شتر جایی بخواباند که لیلی را بود منزل