نام و شکل علامت: نقطه (.) وظیفه : درنگ کامل موارد کاربرد: یک . در پایان جمله هاى کامل خبرى یا انشایى. دو . پس از پایان یافتن پی نوشت هاى ارجاعى یا تفصیلى. سه . پس از نشانه هاى اختصارى.مثال:دکتر.ر چهار . پس از شماره ردیف رقمى یا حرفى.مثال:1. نکته: در میان جمله هاى مرکّب، هرگز نباید نقطه را به عنوان نشانه مکث کامل نهاد. نام و شکل علامت: بند، ویرگول، کاما(،) وظیفه: درنگ کوتاه موارد کاربرد: یک. میان جمله هاى پایه و پیرو. دو. قبل و بعد از بدل، اگر بدل در میان جمله باشد. سه. بین همه واحدهاى هم اِسناد: چهار. براى ساده سازى فهم جمله. پنج. بین بخش هاى مختلفِ نشانى اشخاص و اماکن; و میان اجزاى پس از نام مأخذ در نشانى مآخذ: شش. بعد از فعل وصفى. نام و شکل علامت: نقطه بند، نقطه ویرگول، (;) وظیفه : درنگ متوسّط موارد کاربرد: یک . جدا کردن بخش هاى مستقلّ یک جمله طولانى. دو . پس از مناداى ادامه دار: نام و شکل علامت: دو نقطه، نشان تفسیر(:) وظیفه : توضیح و تفسیر موارد کاربرد: یک . قبل از نقل قول مستقیم: دو. میان نام نویسنده و مأخذ در پی نوشت ارجاعى. سه. میان کلمه و معنى آن در پانوشت. نام و شکل علامت: نشانه پرسش، پرسش نما (؟) وظیفه : پرسش موارد کاربرد: یک . در پایان جمله هاى پرسشى. دو . براى نشان دادن تردید: نام و شکل علامت: نشان عاطفه، علامت خطاب، نشانه تعجّب (!) وظیفه : نمایاندن عاطفه موارد کاربرد: یک . در پایان جمله هاى عاطفى براى نمایاندن عواطفى مثل دعا، نفرین، آرزو، تحسین، تعجّب، و تأسّف. دو . پس از منادا، هنگامى که ندا در همان جا پایان پذیرد: نام و شکل علامت: دو کمان، پرانتز، کمانک ( ) وظیفه : توضیح موارد کاربرد: یک . بیان سال ولادت و وفات: دو . آوردن معادل یک کلمه یا اصطلاح در درون متن. سه . نشان دادن طرز تلفّظ کلمه و آوانگارى، به ویژه در کتب لغت: نام و شکل علامت: قلاّب، دو قلاّب، کروشه [] وظیفه : افزایش موارد کاربرد: یک . افزایش کلمه یا عبارتى به متن اصلى: دو . ذکر دستورهاى اجرایى در فیلمنامه یا نمایشنامه: نام و شکل علامت: خط فاصله، نیمخط، پیوست نما،خط تیره شکل : ــ وظیفه : پیوند موارد کاربرد: یک . قبل و بعد از جمله معترضه. دو. پیش از نقل قول مستقیم در مکالمه یا داستان. سه. جدا کردن ارقام از یکدیگر. نام و شکل علامت: سه نقطه، نشانه تعلیق (...) وظیفه : تعلیق موارد کاربرد: یک . به جاى یک یا چند کلمه حذف شده. نکته: اگر این علامت در پایان جمله باشد، نقطه اصلى آخر جمله نباید فراموش شود. دو . به جاى بخش هایى از متن در خلاصه نویسى. سه . نشان دادن مکث در نمایشنامه، فیلنامه، و داستان. نام و شکل علامت : نقل قول (گيومه) (« ») وظیفه : خبر رسانی و هشدار و رد مسئولیت کاربرد : یک. براي ذكر نقل قول: دو. هنگامي كه كلمه‌اي نامتعارف يا كم كاربرد باشد سه. هنگامي كه نويسنده بخواهد مسئوليت كاربرد لفظي را نپذيرد: چهار. هنگامي كه احتمال خط واژه‌اي بيگانه با يكي از الفاظ فارسي وجود داشته باشد: پنج. هنگامي كه با زبان فارسي درباره الفاظ زبان فارسي بحث شود: نام و شکل علامت : تكرار ، ایضا (//) وظیفه : تکرار کاربرد: چنانچه كلمات مشابهي در چند سطر تكرار شده باشد، در سطرهاي زيرين به جاي نوشتن آنها از علامت تكرار استفاده مي‌شود. نام و شکل علامت : ستاره * وظیفه : توجه ستاره سه كاربرد دارد: یک. علامت ارجاع دادن به زيرنويس است. دو. زبانشناسان آن را در بالاي جمله‌هايي مي‌گذارند كه از نظر دستوري صحيح نيست: سه. در زبانشناسي تاريخي در بالاي كلمات بازسازي شده مي‌آيد. يعني كلماتي كه محقق آن را به قياس با محتوا يا صورت متن و كلمات ديگر ساخته است و صورتي مفروض است. نام و شکل علامت: پيكان (فلش) (←) وظیفه : هدایت کاربرد : يك كاربرد پيكان براي ارجاع دادن در فرهنگها است: كاربرد ديگر اين علامت هنگامي است كه بخواهند ترتيب به دست آمدن نتيجه‌اي را نشان دهند: