اصفهان، شهر تاریخی و پرجمعیت در مرکز ایران، در منطقه‌ی کوهپایه‌ای زاگرس قرار دارد و رود زاینده‌رود از وسط آن عبور می‌کند. با جمعیت تقریبی دو میلیون نفر، پس از تهران و مشهد، یکی از مهم‌ترین مراکز شهری و فرهنگی کشور است. این شهر به دلیل آثار تاریخی و بناهای مذهبی، به «نصف جهان» شهرت یافته است، که شکوه و رونق آن در دوره صفویه به اوج رسید، زمانی که شاهان صفوی آن را پایتخت قرار دادند. میدان نقش‌جهان، یکی از بزرگ‌ترین و باشکوه‌ترین میدان‌های جهان، در مرکز شهر قرار دارد و اطراف آن بناهای شاخصی مانند مسجد امام، مسجد شیخ لطف‌الله، کاخ عالی‌قاپو و بازار قیصریه واقع شده‌اند. مسجد شیخ لطف‌الله، با کاشی‌کاری‌های بی‌نظیر و گنبد زیبا، نمونه‌ای از معماری اسلامی است که ساخت آن حدود 18 سال به طول انجامید. مسجد امام، با چهار ایوان و مناره‌های بلند، از شاهکارهای معماری دوره صفویه است که در کنار کاخ عالی‌قاپو، نماد شکوه و هنر آن دوران است. این بناها، گنجینه‌ای از تاریخ و هنر اسلامی هستند و نشان‌دهنده نقش مهم اصفهان در توسعه فرهنگی، هنری و سیاسی ایران در دوره‌های مختلف می‌باشند.