مضارع التزامی: فعلی که انجام کاری را همراه با شک، شرط، آرزو یا احتمال بیان میکند.
مضارع التزامی: فعلی برای بیان شک، شرط، آرزو یا احتمال با این زمان فعل، میتوانی از کارهایی بگویی که هنوز قطعی نشدهاند؛ مانند آرزوها، شرطها یا کارهای ممکن در آینده. در زبان فارسی، گاهی کاری را انجام نمیدهیم یا نمیدانیم که انجام میشود یا نه، اما دربارهٔ آن حرف میزنیم. مثلاً وقتی میگوییم «کاش فردا…
