«قیمةُ کُلِّ اِمْرِئٍ ما یُحْسِنُهُ!»:
بهای انسانها به احسان کردن آنهاست!
ارزش همۀ انسانها به کاری است که درست انجام دهند!
ارزش هر انسانی به آن چیزی است که آن را درست انجام میدهد!
بهای آدمی به چیزی است که برای او احسان کند!
عیّن ما یُشیرُ إلی «عظمة خلق الإنسان»:
النّاسُ مِن جهةِ الآباءِ أکفاءُ *** أبوهُم آدمٌ و الأُمُّ حَوّاءُ
أیُّهَا الفاخِرُ جَهلاً بِالنّسَبِ *** إنّما النّاسُ لِأُمٍّ و لِأب
أ تَزْعَمُ أنّکَ جرمٌ صَغیرٌ *** و فیک انطوی العالَمُ الأکبرُ
هل تَراهُم خُلِقوا من فِضَّةٍ *** أمْ حَدیدٍ أمْ نُحاسٍ أمْ ذَهَب
عیّن الصّحیح حسب الواقع:
طالِبُ الْعِلْمِ بینَ الجُهّالِ یَشبهُ المَیِّت!
إنّ النَّسَبَ لیس فَخْراً في أيّ حالٍ!
إنّ إرضاءَ جَمیعِ النّاسِ غایةٌ مُدْرَکَةٌ!
لیس خیر في قولٍ دون عملٍ!
«عندما سَمِعَتِ المديرةُ صوتَ المُكيّف مِن إحدَی الحُجراتِ أسرَعَت إليها و شاهَدَت طالبتَينِ ...... فتحَ البابِ لِإطفاء المصابيح و المُكيّف.
يُحاولانِ
تُحاولانِ
تُحاولينَ
يُحاوِلنَ
عيّن الخطأ في إعرابِ خبر الحروف المشبّهة بِالفعل:
أ لاتعلمُ أنّ اللهَ علَی كلِّ شيءٍ قدير؟
إنَّ أولادي فائزينَ في مسابقةِ كُرةِ المنضَدةِ!
كأنَّ النّملةَ الصّغيرةَ قادرةٌ علی حَملِ شيءٍ يَفوقُ وَزنَها مرّاتٍ!
لعلّ محمّداً و اُختَه قادرانِ أنْ يَغلبا علَی مشكلتهما!
في أيّ عبارة لايوجدُ مِن الحروف المشبّهة بِالفعل؟
«وَ إذا سَألَكَ عِبادي عَنّي فَإنّي قريبٌ»
إنّا سَنُساعدُ والِدَينا في كلِّ حالٍ!
أنت مُتردّدٌ و لكنّي عازمٌ علی مُواصلةِ عملي!
كانَت تلك البومةُ تَستطيعُ أنْ تُديرَ رأسَها دائرةً كاملةً!
«کأنّ كلّ مكانٍ ............... بِالأزهارِ لكنَّ ............... لاتمطرُ!» عيّن المناسب للفراغينِ:
مملوءٌ/ السّماءُ
مملوءٌ/ السّماءَ
مملوءً/ السّماءَ
مملوءً/ السّماءِ
عیّن الأصحّ و الأدقّ في الجواب للتّرجمة أو المفهوم أو المفردات أو الحوار: «إنّ اللّه یُحِبُّ الّذین یُقاتِلونَ في سَبیله صفّاً کأنّهم بُنیانٌ مَرصوصٌ»:
همانا پروردگار کسانی را که در راه او متّحد و یکپارچه میجنگیدند، دوست دارد؛ چرا که آنها مانند ساختمان استواری هستند.
بدون تردید خداوند، رزمندگان در راه خویش را که در کنار هم هستند، دوست دارد؛ زیرا آنها بنایی پولادین هستند.
همانا خداوند آنهایی را که در راه او مبارزه میکنند دوست دارد؛ امید است که آنها بنای استوار و محکمی باشند.
بیگمان خداوند کسانی را که در راه او هم ردیف و یکپارچه میجنگند، دوست دارد؛ گویا آنها بنایی استوارند.
«لَیتَني أَستَطیعُ أنْ أقْبَلَ في امتحانِ الجامعاتِ و أَدْخُلَ أفضَلَ جامعاتِ مَدینتِنا!»:
کاش بتوانم در امتحان دانشگاهها پذیرفته شوم و به بهترین دانشگاه شهرمان وارد شوم!
ای کاش توانایی داشتم تا در امتحان ورودی دانشگاهها قبول شوم و به بهترین دانشگاه شهرمان وارد میشدم!
کاش قادر باشم تا در امتحانات دانشگاه پذیرفته شده و به بهترین دانشگاه در شهرمان بروم!
کاش میتوانستم در امتحان دانشگاه ها قبول شوم و به دانشگاه بهتری در شهرمان وارد میشدم!
«اِعْلَمْ أنّ الکلامَ کَدواءٍ بِقَلیله تَنْتَفِعُ و بِکَثیره تُقتَلُ!»:
بدان که سخن گفتن مانند داروست؛ کم آن سودمند است و زیاد آن کشنده است!
آگاه باش که کلام دارویی است که از اندک آن سود حاصل میشود و زیاد آن کشنده است!
بدان که سخن مانند دارویی است که از اندکش سود میبری و با زیادش کشته میشوی!
آگاه باش که سخن همانند یک داروست که با کم آن سود میرسانی و با زیاد آن میکشی!
عیّن الصّحیح:
دَواؤُکَ فیکَ و ما تُبصِرُ!: درد تو درون توست و آن چیزی است که تو میبینی!
فَفُزْ بعلم و لا تَطلُبْ به بدلاً!: با دانش به رستگاری برس و تغییر و تحولی در آن طلب نکن!
بل تراهم خُلِقوا من طینةٍ!: بلکه آنها را میبینی که از یک سرشت آفریده شدند!
إنّما الفَخرُ لعقلٍ ثابتٍ!: افتخار کردن به عقل استوار و پایدار است!
«کانت دموعي تَجري و یَحترقُ قلبي مِن شدّةِ الألَمِ؛ فأیّامُ حیاتي قد ............... بعدَ فراقِها!»:
اِنْتَبَهَتْ
اِنْطَوَتْ
اِنْکَسَرَتْ
إنْبَعَثَتْ
عبارة «اُنظُرْ إلی ما قال و لا تَنْظُرْ إلی مَن قال!» تُعادِلُ ............ !
بانگ حکمت را به گوش دل نیوش / گرچه از مردی دو رو آید به گوش
سخت بفشارید دندانها به هم / چون عدو افراشت در میدان، عَلَم
هر نپوشیده به جز آن عیبپوش / نشنود آهسته بانگی را به گوش
گاه دل هم خسته میگردد چو تن / رفع خواهد گشت با نیکو سخن
عیّن الصّحیح في التّحلیل الصّرفيّ: «الجیرانُ أخبَروا ذلک العَجوزَ بِما حَدَثَ في الأیّامِ الّتي ما کان بَینهم!»:
الجیرانُ: جمع مکسّر مفرده «جار» - مُعرّفٌ به «أل» - معرب - مذکّر
أخبَروا: فعل ماضٍ - مزید ثلاثيّ من باب «إفعال» - معرب- متعدٍّ
الأیّام: جمع للتّکسیر- إسم مبالغة علی وزن «فَعّال» - معرب- معرفة
هم: إسم- ضمیر متّصل- للغائبَین- مبنيّ
ما هو الصّحیح للکلمة الّتي تحتها خطّ؟ «لي أخَوانِ إثنان یَقومانِ بِواجبهما في کلّ حالٍ!»
إسم- جمع للتّکسیر- معرب- نکرة/ خبر و مرفوع
مثنّی مذکّر- معرب- نکرة/ مبتدأ و مرفوع بالألف
إسم- مثنّی مذکّر- معرّف بالعَلمیّة/ خبر و مرفوع بالضّمّة
جمع للتّکسیر- مبنيّ- مذکّر- نکرة/ مبتدأ و مرفوع
ميِّز «مَن» يَختلفُ الآخرينَ في المحلّ الإعرابيّ:
يُؤدّي دوراً مُهمّاً في الحیاة مَن یفهمُ الحقائقَ کُلّها!
سَحَبَ تیّارُ الماءِ إلی الأعماق مَن کان علَی سطح الماء!
یستطیعُ الدّلفین أن یُنقذَ مَن یُمکن غَرقُه!
العلمُ یَحرسُ من یبحثُ عنه في کلّ مکان!
عيِّن الخطأ في تعيين المحلّ الإعرابيّ للكلمات الّتي تحتَها خطّ:
اُنظُرْ إلَی المَرءِ و قُل/ مَن شَقَّ فيه بَصَرَه!: مفعول
ذاك هو اللّهُ الّذي/ أنعُمُه مُنهمِرة!: خبر
إرحَمْ مَن في الأرضِ يَرحمْك مَن في السّماء!: مفعول
الكلامُ كَالدَّواءِ؛ قليلُه يَنفعُ و كثيرُه قاتلٌ!: مبتدأ
عيِّن ما جاء فيه خطأ في علامة الإعرابِ:
اِبحَث عن معنَی «العَصّارة» في المُعجمِ؛ لعلّ الكلمةَ مكتوبةٌ فيه!
إنّ كثيراً مِن العلماءِ النّاجحينَ زينةُ التّاريخ!
هل تَعلمُ أنّ الطّلّابَ المؤدّبونَ مُحترمونَ عند المعلِّمينَ!
كأنّ فاطمةَ و سُميّةَ مُنتظرتانِ لِأبيهما!
«ليت تُجّارَ البلادِ ............... يَنصرونَ ............... عند الشّدائدِ!» عیّن الصّحیح:
الصّالحون- المُواطنينَ
الصّالحينَ - المواطنونَ
الصّالحينَ - المواطنينَ
الصّالحونَ - المواطنونَ
«قالَ أمیرُ المؤمنینَ علیٌّ (ع): قیمَةُ کلّ امریٍٔ ما یُحسِنُه!»: امیر مؤمنان، علی (ع) فرمود: .....
ارزش کسی که نیکوکاری انجام میدهد، بالاتر است!
ارزش هر انسانی به آن است که آن را به خوبی انجام داده است!
ارزش هر فردی به آن چیزی است که آن را خوب انجام میدهد!
ارزش هر انسانی به چیزی است که آن را بهتر انجام میدهد!
«یزعمُ بعضُ النّاسِ أنّهم قاموا بواجباتِهم أمامَ أولادِهم، و لَم تتحقَّقْ غایَتُهم فی التّربیةِ!»:
بعضی مردم میپندارند که به واجباتشان در مقابل فرزندانشان اقدام نمودهاند! ولی هدفشان را در تربیت محقّق نکردهاند!
برخی از مردم گمان میکنند که به تکالیف خویش در برابر فرزندانشان عمل کردهاند و هدفشان در تربیت محقّق نشده است!
برخی از مردم میپندارند که تکالیف خود را در برابر پسرانشان انجام ندادهاند و هدفشان در امر تربیت به وقوع نپیوسته است!
از میان مردم، بعضی گمان میکنند که به تکالیف خویش در برابر اولادشان عمل کردهاند و اهدافشان در تربیت انجام نشده است!
عیِّن الخطأ:
إنَّ النّسبَ لا یَنفع الإنسانَ إن لَم یکن له عملٌ صالِحٌ،: اصل و نسب به انسان سود نمیرساند، اگر کار شایستهای نداشته باشد،
و لیعلمْ من یتَفاخر بنسبِهِ أنَّ هذا لا یَنفعه عندَ الله،: و آنکه به نسبش فخر میفروشد، میداند که این در نزد خدا به او سود نمیرساند،
فیا أیّها الإخوةُ! لا تَنسوا أنّنا کلّنا لآدَم مِن تُرابٍ،: پس ای برادران! فراموش نکنید که همگی ما از آدمیم و آدم از جنسِ خاک است،
فوزوا بِالعلمِ و لا تَطلبوا بِه بَدلاً!: با علم و دانش رستگار شوید و جایگزینی برای آن نجویید!
عیّن غیرَالصّحیح فی المفرد للجُموعِ التّالیةِ:
الأبدال: البَدَل
اللّحوم: اللّحم
الأطیان: الطّین
العِظام: الأعظَم
عیّن الصّحیحَ حسبَ الحقیقةِ و الواقعِ:
مرضُ السّکرِ دواءٌ یعجزُ فیه الجسمُ عَن الإستفادةِ من السّکرِ!
التّداوی بالأعشابِ الطبیَّةِ أکثَرُ ضرراً مِن الأدویةِ الکیمیاویَّةِ!
التّفاخُر بالحیاءِ و العفافِ مِن صفاتٍ غیر محمودةٍ!
علی کلِّ مؤمنٍ ألّا یتّبعَ فی حیاته سِوی الحقّ!
«دواؤکَ فیکَ و ما تُبصِرُ / و داؤکَ مِنک و لا تَشعرُ» عیّن الأقرَب من المَفهوم:
الجَهلُ داءٌ بلا دَواء و الحُمق حُفرة بلا عُمق!
وَ نَشتَکی دهرَنا و الذّنب لیسَ لَه!
إنَّ داءَکم الذّنوب و دواءکُم الاستِغفار!
البَعید عن العینِ بَعیدٌ عَن القلبِ!
عیّن الصّحیحَ فی التّحلیلِ الصّرفیِّ و المَحلِّ الإعرابیِّ: «و قَدر کُلّ امریٔ ما کانَ یُحسنه/ و للرّجال علی الأفعال أسماء!»
قَدر: اسم - مُفردٌ مذکّرٌ - نکرة - مُعرب / مُبتدأ للجملة الإسمیَّة و مَرفوع
کانَ: فعل ماضٍ للنّفی (من الأفعالِ الّاقصةِ) - مُفردُ مذکرٌ غائبٌ / خبرٌ و مَبنی
یُحسن: فعلٌ مُضارعٌ - مُفردٌ مذکّرٌ غائبٌ - مُتعدٌّ - مُجرّد ثلاثیّ
أسماء: اسمٌ - جمع تَکسیر (مُفرده: إسم) - نکرة - مُعرب / خبرٌ و مَرفوعٌ
عیّن الخطأ فی المَحلِّ الإعرابیِّ للکلماتِ الّتی تَحتها خطٌّ: «النّاس مِن جهة الآباء أکفاء / أبوهم آدم و الاُمّ حوّاء»
جهة: مجرور بحرف الجرّ
أکفاء: خبر
هم: مفعول
الاُمّ: مبتدأ
عیِّن الخطأ: (فی استِعمال اسم الإشارَةِ)
مِن العَجیب أنّ هذه الأجرام السّماویّة لا تتقاطَع مع الأجرام الاُخری!
سألَتنی اُمّی: ما رأیکِ فی تلکَ الفَساتین فی السّوقِ!
الیَوم شاهدتُ تلمیذتی و زمیلتها، هاتانِ مُجتهدتانِ فی الدّروسِ!
جالَسَ ذلکَ الأطفالُ رجلاً یُعرَف بالصّدقِ و الأمانةِ!
عیِّن الصّحیحَ لتکمیلِ الفراغاتِ: «قُلتُ لإحدی الصّدیقاتِ: .............. أحداً .............. أسرارَ ..............!»
لا تَجعَلْ - لا یَعرفُ - کَ
لا تَجعَلی - تَعرفُ - کِ
لا تَجعَلْ - تَعرفُ - کَ
لا تَجعَلی - یَعرفُ - کِ
«لعلّ المسلمین یُبصرون الرَّحمةَ الواسعةَ الإلهیّةَ و یَستَیْقِظونَ مِن نَومِ الغَفلَةِ و یَسیرون طُرُق المَجْدِ!»:
کاش مسلمانان رحمت گستردهٔ خدا را مشاهده میکردند و از خواب غفلت بیدار شده و مسیرهای عظمت را طی میکردند!
شاید که مسلمانان با دیدن رحمت وسیع الهی از خواب غفلت بیدار شوند و راههای بزرگ را بپیمایند!
امید است که مسلمانان رحمت گستردهٔ الهی را ببینند و از خواب غفلت بیدار شوند و راههای عظمت و بزرگی را طی نمایند!
باشد که مسلمانان رحمت گستردهٔ خداوند را ببینند و از خواب غفلت خویش بیدار شوند و مسیرهای ترقی را بروند!
عیّن الصّحیح حَسَبَ الواقِع:
إنّ العَصَبَ خَیطٌ أبیضُ في الجسم یَجري فیه الدَّمُ!
اللَّحْمُ قِسمٌ من أجسامِنا یَقَعُ بینَ جُلودنا و عِظامِنا!
الذَّهَبُ عنصرٌ فلزّيٌّ أرخَصُ من الحدید و هو مُوصّل الکهرباءِ!
التّرابُ هو طینةٌ مختلطةٌ بِالماء نَحْنُ خُلِقْنا مِنه!
«... إنَّ الله لَذو فَضلٍ علی النّاسِ وَ لکنَّ أکثَر النّاس لا یَشکُرونَ»:
.... همانا خدا بر بیشتر مردم بخشایش میکند، ولی مردم شکرگزاری نمیکنند!
.... بیشک خداوند دارای بخشش بر مردم است، اگرچه بیشترشان سپاسگزاری نمیکنند!
.... بیگمان خداوند صاحب بخشش بر مردم بود، اما بیشتر مردم شکر نمیکردند!
.... همانا خداوند دارای بخشش بر مردم است، ولی بیشتر مردم شکرگزاری نمیکنند!
گنجینه عربی (3) انسانی دوازدهم
