نجف دریابندری

کورش صفوی

ع. پاشایی

سودابه پرتوی

بگیر ای جوان دست درویش پیر  ***  نه خود را بیفکن که دستم بگیر

نسیمی وزید از کنار بهار  ***  دل ما پر از شد صفا و قرار

برو شیر درنده باش ای دغل  ***  مینداز  خود را چو روباه شل

زنخدان فرو برد چندی به جیب  ***  که بخشنده روزی فرستد ز غیب

اندوهگین شدن

سرزنش کردن

آرامش بخشیدن به روح و روان

مراقبت کردن و غمخوار بودن

آن که دون همت نیست.

شخصی که سرور و سالار باشد.

فردی که قدرت و توانایی دارد.

کسی که استطاعت مالی ندارد.

چو صبرش نماند از ضعیفی و هوش (وقتی به سبب ضعف جسم، صبر و هوشیاری خود را از دست داد)

فرو ماند در لطف و صنع خدای (به تفکر در لطف و آفرینش خدا پرداخت)

سَعیت بود در ترازوی خویش (نتیجه رنج و زحمت تو به دستت می‌رسد)

که بخشنده روزی فرستد ز غیب (خداوندِ بخشنده، روزی را از غیب می‌فرستد.)

بی اعتنایی

راحت طلبی

نا آشنایی

ناگزیری

تشنه جانان را کجا سیراب ساغر می‌کند؟  ***  دیگ در یک آب خوردن بحر را پر می‌کند

زاهدان را ترک دنیا نیست از آزادگی  ***  سکه از بهر روایی پشت بر زر می‌کند

دام و دد را چون سلیمان کرد مجنون خویش  ***  چون بلند افتاد سودا کار افسر می‌کند

می‌فشاند بر مراد هر دو عالم آستین  ***  بی نیازی هر که را صائب توانگر می‌کند

فرهاد و شیرین - مخزن الاسرار

خسرو و  شیرین - لیلی و مجنون

تحفه الاحرار - مخزن الاسرار

هفت پیکر - هشت بهشت

خوش است درد که باشد امید درمانش  ***  دراز نیست بیابان که هست پایانش

فکر بهبود خود ای دل ز دری دیگر کن  ***  درد عاشق نشود به، به مداوای حکیم

داروی دل نمی‌کنم کان که مریض عشق شد  ***  هیچ دوا نیاورد باز به استقامتش

ضایع مساز رنج و دوای خود طبیب  ***  دردی است درد من که مداوا نمی‌شود

مجید واعظی

محمدعلی اسلامی ندوشن

وحشی بافقی

سید حسن حسینی

بزرگان طوایف - نهیب و صفیر گلوله‌ها - متقارب - منبع بی شائبه

رقابت شاه زاده گان - هجره‌ها - سبک مسجّع - پهنه‌ی شهر

دل ناظران - نگاه دحشت بار - مربّی کار آزموده - محمل

سر سپردگی و خود فروخته گی - افسار گسیخته - تعصّب - بهران‌های عصبی

میرزا عیسی قائم مقام وزیر اندیشمند و نیکخواه ولیعهد بود.

با کشته شدن اغا محمد خان، فتحعلی شاه بر تخت نشست.

من به استاد ادبیات فارسی زنگ زدم.

کدخدا ابراهیم به روستا برگشت.

تبریز این شهر کهن مرکز فرماندهی در برابر تجاوز روسیه است.

آن‌ها کشتی‌هایشان را به دورترین نقاط جهان فرستادند.

خاله‌ام برای من قصه‌های شیرینی می‌گفت.

گزینه ۱ و ۲ صحیح است.

همواره در نقش هسته‌ی گروه اسمی قرار می‌گیرد.

لقب و عنوان است که در کنار اسم قرار می‌گیرد.

غالبا پیش از هسته می‌آید.

شاخص‌ها می‌توانند در جای دیگر مضاف الیه قرار گیرند.

بختک وار: کابوس وار / تسخیر: تعصب / درایت: تدبیر

اهتزاز: افراشته / نهیب: ترس و هراس / خطوات: قدم‌ها

راغ: صحرا / ادبار: بدبختی / شاب: پیر

بی اذن: بی اجازه / اضداد: ضدها / پالیز: کوهستان

تشبیه

استعاره

کنایه

ایهام

ساکن شدن 

کوچ کردن

ماندگار شدن

گزینه‌ی ۲ و ۳ صحیح است

ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند. (تناسب)

سیر از گرسنه خبر ندارد. (تضاد)

خانه و آشپز خانه، توپ و والیبال (تضمن)

مرگ و زندگی، ماشین و دنده (ترادف)

رفت بر این قاعده روزی سه چار

وز قلم او رقمی می‌کشید

شاهد آن روضه‌ی فیروزه فام

ماند غرامت زده از کار خویش

روشنایی‌ها

تیرگی‌ها

کلیدها

افتتاح

کنایه 

استعاره

متناقض نما

تضاد

سوزن

چانه

سر

گردن

سعدی

سنایی

عطار

جامی

پیش از نوشتن

نوشتن

پس از نوشتن

همه موارد

زیبایی و معشوق

زیبایی و شیرین

جذاب و شیرین

طراوت و معشوق

رست و ره

رستاند و ره

رستن و راه

رستن و ره

نفرت، زره 

 صدای بلند، زره

 جدایی، کلاه خود 

 فریاد، کلاه خود

آغوز

مطاوعت

اهمال

خالیگر

خوردنی، شکسته، دانا

پاک، دونده، بسته

دیدنی، توانا، نشسته

گرفته، شنوا، دیدنی

استفاده از دسترنج دیگران

استفاده نکردن از دسترنج خودت 

استفاده کردن از دسترنج خودت 

فقط استفاده از زور بازوی خود

مشهور شدن

مشهور نشدن

آماده سفر 

آسمانی شدن

بگشای لب که قند فراوانم آرزوست

شیر خدا و رستم دستانم آرزوست

کان چهره مشعشع تابانم آروزست

آن آشکار صنعت پنهانم آرزوست